Dlaczego RPG
Czym są gry fabularne?
Gry fabularne to wspólne opowiadanie historii: Mistrz Gry opisuje świat, a dzieci decydują, co robią ich bohaterowie. To trochę jak teatr improwizacji, tylko przy stole, z kośćmi i zasadami.
Po angielsku to role-playing games, w skrócie RPG. Najbardziej znana na świecie gra fabularna to „Dungeons & Dragons”.
Kto jest kim przy stole
Gracze
Każde dziecko tworzy swojego bohatera: wymyśla mu imię, charakter i historię, a jego mocne i słabsze strony zapisuje na karcie postaci. Podczas gry mówi, co robi jego bohater, i to wyłącznie gracz o tym decyduje.
Mistrz Gry
Dorosły prowadzący, który przygotowuje świat i punkt wyjścia przygody. Słowami opisuje miejsca i wydarzenia, mówi głosami napotkanych postaci i reaguje na pomysły graczy. Nie ma sztywnego scenariusza. Historia powstaje razem z drużyną.
Kości i zasady
Rozstrzygają, czy ryzykowny pomysł się udał. Dzięki nim nie wszystko jest z góry przesądzone, a porażka jest częścią opowieści, a nie oceną gracza.
Jak wygląda sesja
Raz w tygodniu, 2 godziny z przerwą. Ta sama drużyna, ten sam Mistrz Gry i jedna opowieść, która może trwać miesiące, a nawet lata.
Przywitanie i przypomnienie fabuły
Drużyna siada razem, a Mistrz Gry przypomina, na czym skończyła się ostatnia przygoda.
Cykl, który powtarza się przez całe 2 godziny
Scena
Mistrz Gry opisuje miejsce, postacie i sytuację. Świat powstaje w wyobraźni graczy, bez ekranu i planszy.
Decyzje drużyny
Dzieci rozmawiają, co robią ich bohaterowie. Każde ma głos i wpływ na to, co wydarzy się dalej.
Rzuty kośćmi
Gdy wynik nie jest pewny, rozstrzygają kości i zasady. Porażka postaci to część opowieści, nie koniec gry.
Scena, decyzje i rzuty kośćmi przeplatają się przez całą sesję. Tak powstaje fabuła, a każde dziecko ma na nią wpływ.
Ciąg dalszy za tydzień
Każde spotkanie dokłada kolejny rozdział do kampanii, czyli wspólnej opowieści, która może trwać miesiące, a nawet lata.
Po co są kości? Przykład z klifem
Mistrz Gry opisuje drużynie stromy klif, za którym czeka cel wyprawy. Jeden z graczy mówi: „Mój bohater próbuje się wspiąć”. Czy mu się uda? O tym decydują trzy rzeczy:
- 1TrudnośćJak trudna jest wspinaczka? Ocenia to Mistrz Gry na podstawie tego, co opisał.
- 2Umiejętności postaciJak dobrze bohater się wspina? To zapisano na karcie postaci.
- 3SzczęścieRzut kością dodaje element losowy. Jak w życiu, nie wszystko da się zaplanować.
Jeśli się nie uda, przygoda się nie kończy: bohater zawisa na krawędzi, drużyna rusza na ratunek, a historia skręca w nową stronę. Tak porażka staje się częścią opowieści.
Czym to się różni od…
…gry komputerowej?
Nie ma ekranu ani zaprogramowanych ruchów. Można spróbować wszystkiego, co przyjdzie do głowy, a świat reaguje na pomysły graczy. Obok siedzą (albo są na wideorozmowie) prawdziwi ludzie.
…teatru?
Nie ma widowni ani tekstu do nauczenia. Gracze nie muszą niczego odgrywać na scenie. Wystarczy powiedzieć, co robi postać. Niektóre dzieci z czasem same zaczynają mówić jej głosem.
…planszówki?
Nie ma planszy ani jednej drogi do zwycięstwa. Drużyna nie gra przeciwko sobie, tylko razem mierzy się z przeszkodami, a jedna opowieść ciągnie się przez wiele spotkań.
Najczęstsze mity
- „To dla nerdów”
- Gry fabularne od dawna są częścią popkultury: pojawiają się w serialach, filmach i grach komputerowych, a grają w nie dzieci i dorośli o bardzo różnych zainteresowaniach. Przy stole przydaje się tylko ciekawość i wyobraźnia.
- „To gra o przemocy”
- U nas gramy w konwencji baśniowo-przygodowej, w standardzie PEGI 7 albo PEGI 12, dobranym do wieku drużyny: bez wulgaryzmów, drastycznej przemocy, horroru, wątków seksualnych i używek, bez walki gracz przeciw graczowi. Na pierwszej sesji drużyna ustala, czego nie chce w historii, a Zasada Stop pozwala dziecku w każdej chwili zatrzymać wątek, który mu nie odpowiada.
- „To tylko dla chłopców”
- Gry fabularne są dla każdego dziecka, które lubi historie. Drużynę dobieramy według wieku i dyspozycyjności, nie płci.
- „Trzeba znać zasady”
- Doświadczenie nie jest potrzebne. Zasady tłumaczy Mistrz Gry w trakcie gry, a na początek wystarczy powiedzieć, co chce zrobić bohater.
15 powodów, dla których warto grać Jak dbamy o bezpieczeństwo
Chcesz spróbować?
Dla rodziców
Zajęcia dla dziecka
Online z całej Polski albo w szkole, do której dziecko już chodzi. Dzieci i młodzież 8+, drużyna4–6 osób dobrana według wieku. Online pierwsze 2 sesje są próbne.
Dla szkół
Zajęcia w ofercie szkoły
Przychodzimy, prowadzimy zajęcia i dopasowujemy się do zasad szkoły. Na prośbę szkoły prowadzimy lekcję pokazową.
Najlepiej zobaczyć to na własne oczy
Pierwsze 2 sesje online są próbne. Po nich zdecydujesz, czy dziecko zostaje.