Dlaczego RPG
Czym są gry fabularne?
Gry fabularne to wspólne opowiadanie historii: Mistrz Gry opisuje świat, a dzieci decydują, co robią ich bohaterowie. To trochę jak teatr improwizacji, tylko przy stole, z kośćmi i zasadami.
Po angielsku to role-playing games, w skrócie RPG. Najbardziej znana na świecie gra fabularna to „Dungeons & Dragons”.
Kto jest kim przy stole
Gracze
Każde dziecko tworzy swojego bohatera: wymyśla mu imię, charakter i historię, a jego mocne i słabsze strony zapisuje na karcie postaci. Podczas gry mówi, co robi jego bohater, i to wyłącznie gracz o tym decyduje.
Mistrz Gry
Dorosły prowadzący, który przygotowuje świat i punkt wyjścia przygody. Słowami opisuje miejsca i wydarzenia, mówi głosami napotkanych postaci i reaguje na pomysły graczy. Nie ma sztywnego scenariusza. Historia powstaje razem z drużyną.
Kości i zasady
Rozstrzygają, czy ryzykowny pomysł się udał. Dzięki nim nie wszystko jest z góry przesądzone, a porażka jest częścią opowieści, a nie oceną gracza.
Jak wygląda sesja
Raz w tygodniu, 2 godziny z przerwą. Ta sama drużyna, ten sam Mistrz Gry i jedna opowieść, która może trwać miesiące, a nawet lata.
Przywitanie i przypomnienie fabuły
Drużyna siada razem, a Mistrz Gry przypomina, na czym skończyła się ostatnia przygoda.
Cykl, który powtarza się przez całe 2 godziny
Scena
Mistrz Gry opisuje miejsce, postacie i sytuację. Świat powstaje w wyobraźni graczy, bez ekranu i planszy.
Decyzje drużyny
Dzieci rozmawiają, co robią ich bohaterowie. Każde ma głos i wpływ na to, co wydarzy się dalej.
Rzuty kośćmi
Gdy wynik nie jest pewny, rozstrzygają kości i zasady. Porażka postaci to część opowieści, nie koniec gry.
Scena, decyzje i rzuty kośćmi przeplatają się przez całą sesję. Tak powstaje fabuła, a każde dziecko ma na nią wpływ.
Ciąg dalszy za tydzień
Każde spotkanie dokłada kolejny rozdział do kampanii, czyli wspólnej opowieści, która może trwać miesiące, a nawet lata.
Po co są kości? Przykład z klifem
Mistrz Gry opisuje drużynie stromy klif, za którym czeka cel wyprawy. Jeden z graczy mówi: „Mój bohater próbuje się wspiąć”. Czy mu się uda? O tym decydują trzy rzeczy:
- 1TrudnośćJak trudna jest wspinaczka? Ocenia to Mistrz Gry na podstawie tego, co opisał.
- 2Umiejętności postaciJak dobrze bohater się wspina? To zapisano na karcie postaci.
- 3SzczęścieRzut kością dodaje element losowy. Jak w życiu, nie wszystko da się zaplanować.
Jeśli się nie uda, przygoda się nie kończy: bohater zawisa na krawędzi, drużyna rusza na ratunek, a historia skręca w nową stronę. Tak porażka staje się częścią opowieści.
Czym to się różni od…
A gra komputerowa?
Nie ma ekranu ani zaprogramowanych ruchów. Można spróbować wszystkiego, co przyjdzie do głowy, a świat reaguje na pomysły graczy. Obok siedzą (albo są na wideorozmowie) prawdziwi ludzie.
A teatr?
Nie ma widowni ani tekstu do nauczenia. Gracze nie muszą niczego odgrywać na scenie. Wystarczy powiedzieć, co robi postać. Niektóre dzieci z czasem same zaczynają mówić jej głosem.
A planszówka?
Nie ma planszy ani jednej drogi do zwycięstwa. Drużyna nie gra przeciwko sobie, tylko razem mierzy się z przeszkodami, a jedna opowieść ciągnie się przez wiele spotkań.
Najczęstsze mity
- „To dla nerdów”
- Gry fabularne od dawna są częścią popkultury: pojawiają się w serialach, filmach i grach komputerowych, a grają w nie dzieci i dorośli o bardzo różnych zainteresowaniach. Przy stole przydaje się tylko ciekawość i wyobraźnia.
- „To gra o przemocy”
- U nas gramy w konwencji baśniowo-przygodowej, w standardzie ok. PG-13: bez wulgaryzmów, drastycznej przemocy, horroru, wątków seksualnych i używek, bez walki gracz przeciw graczowi. Na pierwszej sesji drużyna ustala, czego nie chce w historii, a Zasada Stop pozwala dziecku w każdej chwili zatrzymać wątek, który mu nie odpowiada.
- „To tylko dla chłopców”
- Gry fabularne są dla każdego dziecka, które lubi historie. Drużynę dobieramy według wieku i dyspozycyjności, nie płci.
- „Trzeba znać zasady”
- Doświadczenie nie jest potrzebne. Zasady tłumaczy Mistrz Gry w trakcie gry, a na początek wystarczy powiedzieć, co chce zrobić bohater.
15 powodów, dla których warto grać Jak dbamy o bezpieczeństwo
Chcesz spróbować?
Dla rodziców
Zajęcia dla dziecka
Online z całej Polski albo w szkole, do której dziecko już chodzi. Dzieci 8–15 lat, drużyna4–6 osób. Online pierwsze 2 sesje są za darmo.
Dla szkół
Zajęcia w ofercie szkoły
Przychodzimy, prowadzimy zajęcia i dopasowujemy się do zasad szkoły. Na prośbę szkoły prowadzimy lekcję pokazową.
Najlepiej zobaczyć to na własne oczy
Pierwsze 2 sesje online są za darmo. Po nich zdecydujesz, czy dziecko zostaje.